De Engelse Renaissance ‘De Hele Wereld is een Schouwtoneel,’ schreef William Shakespeare. To Be or Not To be; that is the question.’ (Te zijn of niet te zijn; dat is de kwestie.)
Het   humanisme   beoogde   de   bevrijding   van   het   individu   van   alle   dogmatische   banden   en   beïnvloedde   daardoor   ook   de   cultuur.   De   muziek,   de schilderkunst,   de   literatuur   en   de   bouwkunst   evolueerden   als   de   aankondiging   van   een   nieuwe   periode.   De   renaissance   die   ontsprong   in   het midden   van   de   13e   eeuw   in   Noord-Italië   liet   zich   vrijwel   in   alle   West-Europese   landen   gelden.   Ook   Engeland   kende   een   heropleving   of wedergeboorte van de Griekse en Romeinse cultuur tijdens de 16e eeuw. 1. De Engelse bouw- en schilderkunst. In   de   bouwkunst   ontstonden   er   twee   nieuwe   stijlen,   namelijk   de   Tudor   Style    en   de   Elizabethan   Style ,   volgend   op   de   Perpedicular   Style    die vooral   in   trek   was   tijdens   de   regeerperioden   van   Hendrik   VII   en   Hendrik   VIII.   De   Tudor   Style   en   de   Perpendicular   Style   overlapten   elkaar deels   in   tijd   en   werden   vooral   toegepast   in   de   burgelijke   bouwkunst.   Zeer   eigen   aan   deze   stijlen   is   het   gebruik   van   horizontaal,   loodrechte elementen,   zoals   de   Tudorboog   en   de   rijk   versierde   schoorstenen.   Compton   Wynyates   in   Warwickshire   en   Ightam   Mote   in   Kent   zijn   hiervan mooie voorbeelden. De   Elizabethan   Style    heeft   als   typeringen   overblijfselen   van   de   Tudor   Style ,   maar   vertoont   ook   kenmerken   van   de   Italiaanse   ornamentiek. Evenals meubels en zilverwerk, heeft deze stijl een zekere overladenheid. Dit zorgt voor een geheel ander klassiek karakter. De   prachtige   en   statische   Elizabethan   Great   Houses    werden   vaak   in   opdracht   van   mensen   in   de   hogere   echelons   van   de   maatschappij gebouwd.   Hun   interieur   met   hun   lange,   historische   protretgaanderijen   waren   zeer   imposant.   De   gaanderijen   van   Tudorpaleizen   waren   vaak het   voorbeeld   voor   gaanderijen   van   de   Elizabethan   Great   Houses .   Ook   grote   inkomhallen   waren   zeer   in   trek,   maar   geleidelijk   aan   maakten   zij plaats   voor   eet-   en   zitkamers.   Bedienden   woonden   meestal   op   zolder   of   in   torentjes,   niet   in   een   soort   keldervertrek.   Het   houten   kaderwerk   of framework   van   een   trap   was   een   ander   architecturaal   kenmerk.   Voorbeelden   van   deze   landhuizen   zijn   Hardwick   Hall   in   Derbyshire   en Burghley   House   in   Cambridgeshire.   De   bouwkunst   evolueerde   naar   andere   stijlen,   maar   zoals   in   hoofdstuk   6   duidelijk   zal   worden   speelden de Lage Landen of Vlaanderen hierin ook een grote rol.
Deze boog is zeer sterk, spits gedrukt. Dit is een portretgaanderij in Hardwick Hall. Tijdens het wandelen in de gaanderij kan je de historische portretten bezichtigen. Dit enorme complex behoorde toe aan William Cecil of Lord Burghley, gewezen staatssecretaris van Elizabeth I. Hoge kantelen met bogen en ranke schoorstenen verlenen een grote sierlijkheid aan dit gebrouw. Ightam Mote met zijn lange, sierlijke schoorstenen en de deur met haar Tudorboog.
The Montgomery International Heritage Society (2017)